ویژگی های پروژه به عنوان روش آموزش  

سنت یادگیری ازطریق پروژه،درآموزش وپرورش موضوع جدیدی نیست.حدودصدسال پیش مربی بزرگی چون جان دیویی،برنقش فعالیت های عملی،تجربی ومزیت های آموزش دانش آموزمحورتاکیدکرد.ازآن زمان به بعد،معلمان متعددی برای غنی ترساختن برنامه ی درسی وتقویت یادگیری دانش آموزان،فعالیت های مساله ای وبین رشته ای متعددی را طراحی وکرده ودر کلاس درس به اجرا گذاشته اند.اما در30 سال گذشته،دو عامل مهم موجب تاکیدمربیان براستفاده از این روش شده است:

 

1-تحول نظریه های یادگیری :باگسترش پژوهش های روان شناختی وعصب شناختی،الگوهای آموزشی برگرفته ازنظریه های رفتارگرایی،به تدریج جای خودرابه نظریه های شناختی وساختن گراداده اند.براساس این نظریه ها،یادگیری فعالیتی اجتماعی است که دردرون یک فرهنگ واجتماع رخ می دهدو متاثرازتجارب قبلی یادگیرنده است.ویادگیرنده برای رسیدن به دانش آموزان وراه حل های جدید،بایدبه جستوجو،مذاکره، تفسیروخلق ایده بپردازد.درروش های آموزش منبعث از این نظریه ها،یادگیرنده فعال، سازنده ی معنی ودانش برای خویش است.ومعلم نقش حمایت کننده وحکم مربی کنارمیدان را دارد.

2-تغییرات سریع اجتماعی:

روندتحولات اجتماعی درگذشته آرام وکندبود ودانش آموزان می توانستند،آموخته های خودرابعداز چندین سال دراجتماع ومحل کارخود به کار گیرند. اما امروزه تحولات اجتماعی بسیار سریع شده است ودانش آموزان برای موفقیت دراین وضع جدید،به دانش ومهارت دیگری نیازدارند.امروزه کارفرمایان انتظار دارند که کارکناشان ، مهارت های لازم برای برنامه ریزی،مشارکت وقدرت برقراری ارتباط با دیگران رادارا باشند.جامعه نیز ازشهروندان انتظاردارد، مسؤلیت پذیر،آشنابه نقش وحقوق خود آگاه به وضعیت منطقه ای وجهانی باشند.آموزش به روش پروژه این امکان را را برای دانش آموزان فراهم می کند که به طورمداوم با محیط اجتماعی بیرون وسازمان ها در تعامل باشند  وبرای رسیدن به اهداف خود،به طور مستمر فعالیت های برنامه ریزی ،مشارکت وتعامل با دیگران را تمرین کنند. البته این تمرین، فعالیتی واقعی است وبه مانند تمرین کلاسی،حالت ساختگی ندارد.